Zoek op

Zoek op letter

B

C

D

E

G

K

M

O

R

S

T

U

V

Z

\

Alle definities

Het begrip bioturbatie geeft het verschijnsel aan waarbij grond- of waterlagen actief vermengd worden door levende, vooral dierlijke, organismen. Wanneer men in een aquarium bijvoorbeeld lagen aarde met een verschillende kleur en textuur op elkaar legt, en er een aantal regenwormen in loslaat waarbij de vochtigheid optimaal gehouden wordt, zullen na een aantal maanden alle lagen met elkaar vermengd zijn en zal de aarde een homogene kleur hebben. Sommige soorten (ondergronds levende) wormen verplaatsen de aarde horizontaal, andere soorten (die vlak onder het aardoppervlak leven) zorgen ervoor dat het materiaal naar de oppervlakte geduwd wordt of juist verder wordt ingegraven. Zo wordt de bovenste aardlaag voortdurend verrijkt en gehomogeniseerd. In een gematigd klimaat gaan de bovenste twintig centimeter van de grond in een weiland meerdere keren door het spijsverteringskanaal van wormen.

De cuticula is de dunne laag cutine (polymeer) waarmee de bladeren van gewassen bedekt zijn.

Desoxyribonucleïnezuur (meestal afgekort tot DNA) is een molecuul dat zich in iedere levende cel bevindt. DNA is de drager van erfelijke eigenschappen of de erfelijke informatie waaruit het genoom van levende wezens is opgebouwd en dat bij voortplanting geheel of gedeeltelijk wordt overgedragen. DNA bepaalt op welke manier eiwitsynthese plaatsvindt. Met DNA-extractie kan het DNA uit cellen, weefsels of grond geïsoleerd worden. In de biologie is DNA-onderzoek een belangrijk hulpmiddel geworden bij de classificatie van soorten.

Door meer kleine bacteriestammen te gebruiken, zorgt PRP SOL ervoor dat er meer gevarieerde enzymen geproduceerd worden. Hierdoor worden de biologische functies, die door deze enzymen worden aangestuurd, evenwichtiger, vooral op het gebied van hergebruik van organische stof of bij afbraak van plantenbeschermingsmiddelen.

Enzymologie is de tak van biochemie die enzymen bestudeert.

Toepassing van wetenschappelijke kennis op het gebied van de werking van de bodem en planten die de agrariër bijstaat met het maken van technische keuzes.

Met deze techniek, die in de biochemie en biologie vaak wordt toegepast, kunnen moleculen naar grootte (moleculair gewicht) gescheiden worden. Hierbij laat men de moleculen onder invloed van een elektrisch veld bewegen in een gel. Deze techniek wordt gebruikt voor het scheiden van DNA of proteïnen.

Ecotoxicologie is de studie naar toxische vervuilers binnen ecosystemen en de hele biosfeer. Om de mate van toxiciteit voor de mens en zijn omgeving (ecotoxiciteit) te kunnen bepalen, zijn er door wetenschappers op internationaal niveau genormaliseerde testprotocollen opgesteld voor testen op levende organismen zoals ratten, bacteriën, springstaarten, regenwormen of watervlooien. De resultaten ervan worden door de overheid erkend.

Stof waarmee een chemische reactie veroorzaakt wordt of die het reactieproces versnelt zonder een wijziging te ondergaan. Bijvoorbeeld: chlorofyl katalyseert de omzetting van energie uit zonlicht naar chemische energie, die door plantencellen gebruikt kan worden.

Grond bevat een groot aantal micro-organismen van uiteenlopende aard (bacteriën, schimmels, gisten, algen…). Hun aantal wordt geschat tussen de 10 en 100 miljoen micro-organismen per gram aarde. Deze levende massa is opgebouwd uit meerdere stammen, die groot of klein kunnen zijn. Niettemin zijn de stammen die in termen van activiteit gezien worden als 'klein', minstens zo belangrijk voor het functioneren van de grond als stammen die zeer actief zijn. De biologische actie van PRP SOL versterkt de werking van deze kleine bacteriestammen, zodat de diversiteit evenwichtiger wordt.

"Mineraalinducerend proces" In de biologie is een inductor een stof die een biochemische reactie veroorzaakt. De originaliteit van de PRP-techniek bestaat eruit dat de eigenschappen van minerale zouten gebruikt worden voor het uitlokken van biochemische reacties op celniveau (meestal) en op het niveau van micro-organismen (in het bijzonder).

Moleculaire biologie is een wetenschappelijke discipline op het snijvlak van de genetica, biochemie en fysica. Het doel ervan is het functioneringsmechanisme van de cel op moleculair (DNA) niveau te doorgronden.

Eigenschap die niet schadelijk of giftig is.

De organische stof in dierlijke mest ontwikkelt zich volgens de microbiologische processen die er onder de omgevingsomstandigheden mogelijk zijn. Verstikkende omstandigheden veroorzaken anaërobe gisting, waardoor organische moleculen vernietigd worden om plaats te maken voor mineralen, gassen en water. In een tegenovergestelde situatie zorgt zuurstof ervoor dat er zich een humusvormende microflora kan ontwikkelen zodat de organische waarde van de mest behouden blijft. De overconsumptie van organische bestanddelen zorgt voor een excessieve afbraak van organische stoffen.

Oxidatieve stress (of oxiderende stress) is een soort aanval op de cellen die wordt veroorzaakt door de aanmaak van vrije radicalen. Vrije radicalen zijn chemische bestanddelen die één of meer ongepaarde elektronen in een orbitaal bevatten. De aanmaak van vrije radicalen is normaal voor alle organismen die op zuurstof leven. Op zich zorgen de vrije radicalen niet voor oxidatieve stress aangezien de cel over een complex systeem van ontgifting met behulp van enzymen en kleine moleculen (vitamine E, vitamine C...) beschikt. Maar wanneer het beroep op dit systeem te groot wordt, raakt het organisme in een oxidatieve stresssituatie die ziektes kan veroorzaken. De oxidatie zorgt voor een biologische verandering die vergelijkbaar is met chemische veranderingen.

Staat van reductie-oxidatie van de cellen van een plant. UV-straling en andere invloeden zorgen voor de aanmaak van oxiderende verbindingen. Om te kunnen herstellen, moet de cel ervoor zorgen dat de hoeveelheid oxidanten afneemt. Hiervoor kan de cel gebruik maken van enzymen, die met behulp van oligo-elementen de toxische elementen (zuurstofrijk water, singletzuurstof...) katalyseren. De versterking van de redoxstatus zorgt ervoor dat de plant beter bestand is tegen een toename van oxideringsverschijnselen binnen de cellen.

Oxidatie betekent "verbinding met zuurstof". Een reductie is de "onttrekking van zuurstof aan een metaal". Reductie-oxidatie is een chemisch verschijnsel waarbij reductie en oxidatie tegelijkertijd optreden. Dit begrip is algemeen bekend geworden als elektronenoverdracht (oxidatie - verlies van elektronen, reductie - winst aan elektronen). In de anorganische chemie geeft de mate van reductie-oxidatie de intensiteit van de oxidatie of de reductie van een atoom aan. De mate van reductie-oxidatie beïnvloedt de fysisch-chemische eigenschappen van een mineraal. De beschikbaarheid van elementen in de bodem, en dan vooral van bemestende bestanddelen, hangt af van hun oplosbaarheid, die weer afhankelijk is van de mate van reductie-oxidatie. Bijvoorbeeld: tweewaardig ijzer Fe2+ is oplosbaar maar driewaardig ijzer Fe3+ is zeer onoplosbaar. Een ander voorbeeld: In de stikstofkringloop volgen de verschillende stadia van stikstof elkaar op als gevolg van redox-reacties. Ammoniak NH3 is de gereduceerde vorm. Nitraat NO3 is de geoxideerde vorm.

Engelse aanduiding (zoeken naar een bron) voor het zoeken naar, de lokalisatie en beoordeling van een leverancier die aan de omschreven behoefte (goederen of diensten) van een onderneming kan voldoen.

Een enzym is een molecuul dat stofwisselingsreacties in of buiten cellen miljoenen keren kan laten versnellen. Door de enzymactiviteit te beheersen, wordt ook de celstofwisseling beheerst. De enzymen werken in een kleine concentratie en blijken aan het eind van de reactie onaangetast te zijn: dit zijn de biologische katalysatoren (of biokatalysatoren). Een enzym wordt, net als ieder ander eiwit, door levende cellen gesynthetiseerd op basis van de gecodeerde informatie uit het DNA. De verscheidenheid aan micro-organismen in de bodem is direct van invloed op de verscheidenheid aan geproduceerde enzymen. Deze verscheidenheid wordt het spectrum van enzymactiviteit genoemd.

Algemene term waarmee alle celreacties worden aangeduid waarmee een organisme energie produceert en gebruikt en zich vermeerdert, zonder dat de aard van de cellen hierdoor verandert. Alle levensvormen, van ééncellige algen tot zoogdieren, zijn afhankelijk van honderden, gelijktijdig optredende en precies geregelde stofwisselingsreacties, die ervoor zorgen dat het organisme tussen conceptie en dood, tijdens groei en volwassenheid, overleeft. Iedere reactie wordt aangestuurd, beheerst, en afgerond door enzymen of specifieke chemische katalysatoren, en iedere reactie wordt gecoördineerd uitgevoerd met de vele andere reacties die gelijktijdig binnen het organisme plaatsvinden.

Gunstige biologische verbinding van twee organismen. Bijvoorbeeld: De vorming van mycorrhiza is een symbiose tussen de wortels van een plant en een schimmel.

Translocatie is het verschijnsel van de verplaatsing van koolhydraten (zetmeel, suikers...) en proteïnen die uit de bladeren en stelen verzameld worden en naar de opslag- en voortplantingsorganen worden gevoerd. Voor deze migratie is het noodzakelijk dat er water door de plant vloeit. Een diepe worteling draagt hieraan bij.

Bij bestudering van grond wordt uitloging beschouwd als de mate waarin mineralen worden opgelost en meegevoerd door water dat door de poriën in de grond naar binnen dringt. Over het algemeen wordt hiervoor de term "uitspoelen" gebruikt.

De verslechterende gezondheid van een kudde, een weiland...

De mineralen die via plantresten, organische bemesting (mest, compost, gier...) en kunstmest weer in de grond terechtkomen, zorgen voor verschillende reacties (afbraak, gebruik door micro-organismen, uitloging, opname door planten...). Het hergebruik van voedingsstoffen is het vermogen van bodem en planten om deze stoffen opnieuw te gebruiken als voeding in een volgende groeiperiode.

Deze organismen worden ook wel fytopathogeen genoemd. Het zijn microorganismen (bacteriën, virussen, schimmels) waarmee planten besmet kunnen worden zodat ze ziek worden.

Deze vergunning wordt afgegeven door het Franse ministerie van Landbouw en geeft de houder het recht om officieel erkende proeven uit te voeren die opgenomen kunnen worden in een toelatingsdossier voor een nieuw plantenbeschermingsmiddel. Met deze vergunning wordt aangegeven dat er een werkmethode gebruikt wordt waarbij de regels voor traceerbaarheid en veiligheid die gelden voor dergelijke proeven, in acht worden genomen.